Pi?knie pisze / pisa? Jan Lecho?, w obrazie rejsu, zamykaj?c to kosmiczne rozstanie:

Na niebo wyp?ywaj? bia?ych chmurek ?agle,
Od twojej p?ynie strony niebieska fregata
Nie do mnie, nie od ciebie.  

   Niebieska fregata nie zawinie do portu zwanego nowski portal, niebieska fregata nie pop?ynie nad Wis??, Zamkiem, Rynkiem czy cmentarzami, gdzie nasi bliscy odpoczywaj? – Ty za? w Sopocie znalaz?a? przysta?.

   Wis?awa Szymborska nasze twarde ?ycie, bytowanie ziemskie przeciwstawia krucho?ci chmur przep?ywaj?cych nad nami.

W porównaniu z chmurami
?ycie wydaje si? ugruntowane,
omal ?e trwa?e i prawie ?e wieczne.

   Mo?e tak by by?o, gdyby nie przekl?ty czy b?ogos?awiony dar zapominania?

   Ci którzy pami?taj? bliskich mieszkaj?cych gdzie? na b??kitnej chmurce czy w innych ?wiatach, przypominaj? Indian ( z m?odzie?czych lektur czy filmów) albo my?liwych czytaj?cych ?lady zwierz?t, którzy potrafi? czyta? pozostawione tropy: zdeptan? traw?, z?aman? ga??zk?, czy poruszony kamie?, by pod??a?  w ?lad za ?ciganym cz?owiekiem , zwierz?ciem, wrogiem.

  My wspominaj?cy  tropimy i przypominamy; szukamy s?ów, ?ladów kogo? ju? niewidzialnego. Tych wypowiedzianych w trakcie spotka?, pisanych w mejlach i komentarzach czy artyku?ach. Na szcz??cie Danka – Szneka by?a z tych userów aktywnych. Pisa?a cz?sto, wi?c mamy u?atwione zadanie, mo?emy szpera? na portalu, by j? spotka?; mo?emy czyta? Sznek? z glancem... Si?gn??em po ten tekst z pierwszego tomu  A za mojej pami?ci... (Gdynia 2012) i przepisuj?:

 Tomasz,Bronia i Gercia spoczywaj? w jednym grobowcu na cmentarzu w Nowem, ich miejscu na ziemi.

  To koniec opowie?ci o losach pewnej, zwyk?ej  rodziny. Dzieje ich ?ycia splata?y si? z histori? miasta. ?miali si? p?akali, pracowali i kochali w?a?nie w tym miejscu i to Nowe by?o dla nich najwa?niejsze. (s. 77)

  Kiedy po raz siódmy rozmy?lam o Twym odej?ciu niespodziewanym, nieoczekiwanym znalaz?em, w trakcie lektury ksi??ki  Arturo Pereza Reverte, wydanej kilka tygodni temu,  s?owa jakby o Tobie, nie mieszkance Nowego, ale jego sympatyczce, przyjació?ce, autorce:

S? ludzie, którzy pojawiaj? si? w naszym ?yciu, nie zostawiaj?c ?adnych ?ladów, i inni, tacy, którzy pozostaj? na zawsze i nigdy nie popadaj? w zapomnienie.

   Tu na portalu Twoja druga mogi?a – otoczona  naszymi my?lami, wspomnieniami i pami?ci? – bo dzieli?a? si? swymi pomys?ami, by?a? w?ród nas. Dzi?ki.

Toru?, Gda?sk w sierpniu 2017 r.                   Krzysztof, Irena