Styczeń 22 2022 14:27:26
Nawigacja
· Strona Główna
· Artykuły
· Download
· Forum
· Galeria
· Kontakt
· Szukaj
Żołnierze podziemia
Partyzanci to członkowie oddziałów leśnych, walczących z niemieckim okupantem przeważnie w warunkach konspiracji. Tacy ludzie działali również w naszym powiecie.

Partyzantka mogła istnieć przede wszystkim dlatego, że ludzie woleli walczyć w jej szeregach, zamiast ginąć z rąk niemieckich oprawców. Organizacje liczące ponad 100 osób należały do dużych oddziałów. Na ogół starano się, aby ich szeregi tworzyły mniejsze grupy, gdyż wtedy łatwiej było przestrzegać zasad konspiracji.


Wszechobecni i niewidoczni
Zadaniem partyzantki było stałe nękanie Niemców wypadami po żywność oraz prowadzenie potyczek z oddziałami żandarmerii. Częste, chociaż krótkotrwałe atakowanie nieprzyjaciela stwarzało pozory istnienia większych liczebnie sił. Ten psychologiczny aspekt miał duże znaczenie, gdyż u Niemców stale wzbudzał strach przed nadejściem ataku z każdej strony i o nieznanej porze. Partyzanckie oddziały były jak samowystarczalna firma. Posiadały własne tuczarnie, broń myśliwską i wojskową, amunicję, materiały wybuchowe, plecaki, łóżka, koce, buty, ubrania, a także pieniądze oraz zapasy żywności z wodą. Większa część tego asortymentu pochodziła z akcji rekwizycyjnych, źródłem zaopatrzenia były też zwycięskie walki z Niemcami, w czasie których zdobywano broń i amunicję.
Mech i woda
O wyborze miejsca postoju oddziału partyzanckiego decydowały mech i podskórna woda, bez której nie można było budować obozu. Wydobywano ją nawet z głębokości do 6 metrów. Na mchu, szczególnie gdy pod wpływem słońca przybierał siwą barwę, ślady stawały się tak samo widoczne jak na śniegu. Przemarsz oddziałów leśnym szlakiem tworzył wydeptaną ścieżkę, niepodobną do tej, jaką zostawiają zwierzęta. Dlatego dużo pracy miały osoby, których zadaniem było zacieranie śladów. Do przewozu towarów na niewielkie odległości wykorzystywano rowery i wozy konne. Z ich pomocą dostarczano worki z mąką, kaszą, cukrem oraz upolowaną zwierzynę, a także broń. Na partyzantów specjalne oddziały żołnierzy niemieckich urządzały liczne obławy. Pozwalał na to duży garnizon SS stacjonujący w Lipuszu, Brusach, Rekowie i Komorzynie. Wsparcia udzielały specjalne oddziały do zwalczania partyzantów, tzw. Jagdkommando
Śrut lepszy od karabinu
Maskowanie oddziałów w Borach Tucholskich było możliwe dzięki licznym zagajnikom, które utrudniały widoczność. Świadkowie tamtych wydarzeń twierdzili, że nie było nic widać na odległość kilku kroków, a w walce na bliską odległość broń śrutowa była lepsza od karabinu. Mimo utrudnionych w znacznym stopniu warunków geograficzno-topograficznych mogły się tu śmiało przemieszczać duże oddziały partyzanckie, m.in. takie jak ?Świerki?, ?Jedliny? oraz ?Szyszki?. Partyzanci, aby nie narażać mieszkańców wsi, przeważnie mieszkali i przebywali na terenach leśnych. Najtrudniejszym okresem była zima. Przemieszczanie się po drogach leśnych pokrytych śniegiem stawało się niemożliwe, a pozostawione na nim ślady ciążyły jak wyrok. Oddział odżywiał się wtedy zapasami zgromadzonymi w okresie jesiennym. W przypadku rozproszenia oddziału korzystano z dodatkowych zapasów przechowywanych w tzw. matecznikach żywnościowych. Partyzanci podczas rekwirowania żywności zwracali uwagę, aby zdobyć w ten sposób jak najwięcej zapasów, gdyż na ich podstawie Niemcy próbowali ustalić, jak liczny jest oddział. Ważną jego częścią był wywiad, który służył wyłącznie potrzebom organizacji. Zdobywał wyłącznie informacje o przygotowaniach Niemców do obław, wskazywał miejsca ich koncentracji i postoju. Gromadził też wiadomości o planowanych akcjach żandarmerii.
Ostatnia kula dla mnie
Dowódcy oraz członkowie oddziału musieli zachowywać szczególną ostrożność w godzinach nocnych, gdyż wsie były pilnowane przez patrole żandarmerii, tzw. nachtwachty wiejskie, a szczekanie psów było sygnałem, że ktoś kręci się po wsi po godzinie policyjnej. W przypadku gdy wśród partyzantów były śmiertelne ofiary, nieraz trudno było ustalić ich tożsamość, gdyż przeważnie nie znali swoich nazwisk, które zastępowane były pseudonimami. Jeżeli partyzanci podczas bitwy z Niemcami ponieśli straty w ludziach, mieli obowiązek podczas wycofywania się zabrać ze sobą rannych i ciała zabitych. Nikt nie mógł dostać się w ręce okupantów. Stosowano zasadę: ?ostatnia kula dla mnie?. Łącznicy przewożący meldunki, broń lub inne kompromitujące materiały zawsze mieli przy sobie ampułkę z cyjankiem potasu. To poprawiało ich samopoczucie. Wiedzieli, że kiedy wpadną i nie wytrzymają tortur w gestapo, mogą w każdej chwili z tej ampułki zrobić użytek. Dopóki chwila ta nie nadeszła, partyzant narażał swoje życie za ojczyznę, walczył tym, co zdobył i żył tym, co zarekwirował Niemcom, ale nie wszystkim udało się cieszyć wolnością.
Stefan Cosban-Woytycha

Komentarze
Brak komentarzy. Może czas dodać swój?
Dodaj komentarz
Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.
Oceny
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony

Zaloguj się, żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?
Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie możesz się zalogować lub nie masz konta?
Skontaktuj się z administratorem portalu - admin@miasto-nowe.com
Losowa Fotka
Ostatnie komentarze
News
Dziękuję i wzajemnie ż...
Wzajemnie Arku. Tym sz...
12 października ukaże ...
Dziesięć lat... Aż tru...
Tak jak pisze kapa - z...
Artykuły
58Wiktoria prosze: [ur...
Arek, masz jakiś link ...
Informacja do 58Wiktor...
Dodatkowa informacja d...
Bies, masz może zdjęci...
Tak, została część bud...
Super, dziękuję. Coś n...
58Wiktoria, działka, n...
Fabryka Augusta Franko...
Dodatkowe uzupełnienie...
Fotogaleria
Obecnie to juz history...
Dziękuję za informację.
Kapa daj namiar mniej ...
Nawet tyle nie zostało...
Piękne czasy, piękne m...
Portal ma się dobrze, ...
[i]Kurier Bydgoski 03-...
Kolejna publikacja z n...
[i]"Zakłada się park m...
Musi byc to gdzies udo...
Ciekawe ile osób otrzy...
Ile drzew rosło w tamt...
Ciekawy i rzetelny art...
R.I.P. (*) (*) (*)
Piękny motocykl : [url...
chyba tak ;)
Dzięki, czyli wszystko...
Ika, w latach 60 tych,...
To już drugie zdjęcie ...
biografia Ks. Dr Jana ...
Ostatnie artykuły
· Przyjaciel 1900 - 1901
· Fragmenty książki El...
· Przyjaciel 1899
· Przyjaciel 1897 - 1898
· Przyjaciel 1896
Ostatnio na forum
Najnowsze tematy
· Artykul "Utracona pr...
· Co z tym Neuenburgie...
· Rodzina Stasiewskich
· Wszelkie info o lini...
· Młynarz z Nowego Fra...
Najciekawsze tematy
Brak tematów na forum
Ostatnio dodane zdjęcia

...a swego nie znacie.

Stary cmentarz

Bar Sambor

Po schodach w górę i...

Blacharz i Mistrz de...

Katastrofa samochodo...

Nowe - ośrodek przem...

Targi Meblowe w Nowe...

Otwarcie Targów Mebl...

W królestwie stolarz...

Organizatorzy Targów...

Targi Meblowe w Nowem

Katastrofa samochodo...

Z uroczystości 3- ma...

W Persie 30 XI 2019

Bzowo Restauracja M....

Planty zimą

Piękna niedziela w N...

Piękna uroczystość n...

W przyszłym roku tar...

W pomorskiej stolicy...

Królewstwo meblarzy ...

Jubileusz zasłużoneg...

Cenny zabytek histor...

Grupa członków Stron...

Sambor I gdański

Z WĘDRÓWEK PO POMORZ...

Wycieczka parowcem C...

Niespodzianka

Ósma rocznica
Wygenerowano w sekund: 0.23 - 28 zapytań MySQL 12,897,492 unikalnych wizyt