Sen pana Mariana
Raz Marianek po hulance
Leg? w swem biurze na le?ance,
A ?e bardzo by? zm?czony,
Wnet go obj?? sen w swe szpony.
?ni?o mu sie, ?e nie ?yje -
Cia?o jego w grobie gnije.
Duch za? jego tak zwolniony,
Frun?? sobie w górne strony.
Na ksi??ycu odpoczywa?,
Pó?niej ró?ne gwiazdy mija?,
A? zm?czony, i to srodze
Spocz?? znów przy mlecznej drodze.
Potem skr?ci? na lewic?...
Nagle trafi? na djablic? ,
Która, gdy go zobaczy?a,
Tak do niego przemówi?a:
Co ty robisz tu za dziwy?
Przecie? jeste? jeszcze ?ywy!
A szpukujesz z takim szykiem,
Jakby? by? ju? nieboszczykiem!
- Na to Marian w kucki siada,
Do diablicy tak powiada:
Jak ja wiem i powiadaj?,
Z piek?a diab?y uciekaj?,
Sk?d na ?wiat nasz przylatuj?
I ludziska srodze psuj?.
A ?e przez to ludzie gin?,
Chc? zalepi? piek?o glin?,
By si? diabli w nim upiekli
I ju? wi?cej nie uciekli.
- O tem dobrze ja wiedzia?am
I na ciebie tu czeka?am,
By ci popsu?, dziadzie stary,
Tak szkodliwe nam zamiary.
Plemi? diab?ów by si? w?ciek?o,
Gdyby? nam zalepi? piek?o.
My o tobie wszystko wiemy,
I do piek?a nie wpu?cimy!
?e tam sobie troch? pijesz,
I u Borka kogo? zbijesz,
Cho?by z mordy krew im ciek?a,
To zas?uga nie dla piek?a.
Bo czyni?e? tak z natchnienia
Dla bli?niego naprawienia...
Ni chc? mówi? ci tu wiele,
Lecz przypomn?, ?e? w ko?ciele
By? pobo?nym i wzorowym,
Jakich ma?o w twojem Nowem.
Nawet piecyk zbudowa?e?,
Dla ko?cio?a darowa?e?,
?em ze z?o?ci si? wnet w?ciek?a!
Taka praca nie dla piek?a.
Takich zdunów nam nie trzeba !
A czy wpuszcz? ci? do nieba?
Mnie ju? o to ?eb nie boli,
Czy Piotr ?wi?ty ci zezwoli,
By? mu ?wi?tych pokryjomu
Wyprowadza? z niebios domu
Samochodem, jak czyni?e?
w twojem Nowem. Wywozi?e?
Przyjacieli a? do Zblewa,
Kopytkowa i Tczewa,
?e z rado?ci oniemieli
I powtórki znów by chcieli !
A gdy biednych, gdzie ujrza?e?
Wszystko dla nich kupowa?e?
Czy to piwo, czy chodaki,
Czy wypchane mi?sem flaki.
Wi?c nie z mojej ju? to winy,
?e za takie twoje czyny
Nie zobaczysz nigdy piek?a!
Wi?c spami?taj com ci rzek?a!
Teraz zwrot do mlecznej drogi-
A wyci?gaj dobrze nogi -
Na ksi??ycu odpoczywaj,
Tylko rogów mu nie zrywaj.
Stamt?d spu?? si? do Nowego
I do cielska wle? znów swego.
- Gdy wyrzek?a to diablica,
Skr? splun??a do ksi??yca
A Marianek a? podskoczy?,
Gdy w jej pysku ogie? zoczy?.
Zrobi? zwrot w wskazan? drog?,
Wtem – ?bem r?bn?? o pod?og?.
Zerwa? pr?dko si? na nogi,
Ale na ?bie mia? juz rogi.
- Dwa jak pi??cie wielkie guzy -
A stos kafli poszed? w gruzy.
(D.F.)
Kolejny utwór p. Dominika Frydrychowskiego - pierwodruk Gazeta Nowska nr 42 z 21 pa?dziernika 1933r.
Mo?emy pozna? wiele szczegó?ów z ?ycia naszgo miasteczka w 20-leciu mi?dzywojennym. Jak cho?by wzmianka o bójkach u Borka - czyli w restauracji /hotelu/ p. Borkowskiego. Wedle Ma?ego s?ownika kociewskiego - szpukowa? - pracowa? w nocy, ha?asowa?. (s. 101)
Mi?ej lektury - kapa
|
