CZAS ŚWIECIA: Podczas jubileuszowego kongresu Związku Powiatów Polskich w Poznaniu prezydent RP wręczył pani odznaczenie ?Różę Franciszki Cegielskiej?

MARZENA KEMPIŃSKA, STAROSTA POWIATU ŚWIECKIEGO
Jechałam na ten kongres z takim nastawieniem, że będzie to moje pożegnanie z pracą samorządu, na szczeblu ogólnopolskim. Od jakiegoś czasu bardzo nie podobało mi się, że podczas naszych obrad było widać podziały polityczne. Była taka sytuacja w pierwszy dzień obrad - gdy przemawiała posłanka Grażyna Gęsicka, samorządowcy z innego ugrupowania ostentacyjnie zaczęli wychodzić z sali i trzaskać drzwiami. Zwróciłam uwagę kolegom, odeszłam od stołu prezydialnego i przeniosłam się do siedzących na sali samorządowców. Byłam bardzo niezadowolona z zaistniałej sytuacji. Po południu o godz. 17 miał się odbyć koncert i spotkanie z głową państwa. Udaliśmy się do głównej sali, do końca nie było wiadomo, czy prezydent przyjedzie. Nagle nas wypraszają, bo okazało się, że Lech Kaczyński jednak przyjedzie i służby porządkowe musiały sprawdzić pomieszczenie. Wiele osób nie kryło niezadowolenia. Takie jakieś przykre komentarze było słychać na korytarzu. Naszła mnie wtedy refleksja, skąd tyle w nas złości. Miałam w podświadomości taką myśl, że to wyjątkowy kongres i mało kto zdaje sobie z tego sprawę. Przyjechały w końcu znane osoby: prezydent RP Lech Kaczyński, marszałek Sejmu Bronisław Komorowski, wicemarszałek Sejmu Jerzy Szmajdziński, wicemarszałek Senatu, prof. Marek Ziółkowski, premier Tadeusz Mazowiecki, profesorowie - Jerzy Regulski, Michał Kulesza, Jerzy Stępień. Gdy wyczytali moje nazwisko pośród nagrodzonych, jakoś to do mnie nie dotarło.

Pojawił się prezydent Lech Kaczyński, wręczył pani statuetkę, coś szczególnego powiedział?
- Teraz bardzo tego żałuję, ale zupełnie nie pamiętam, co wtedy do mnie powiedział tak byłam zaskoczona tą nagrodą i trochę zdenerwowana. Podałam prezydentowi rękę i przyjęłam gratulacje. Po kongresie była kolacja, zapraszano mnie od stolika do stolika, żeby pogratulować wyróżnienia. Pamiętam, że podeszłam do stołu, gdzie siedział prezydent Włocławka, obok niego stał talerz z niedojedzoną kolacją. Pytam się go, kto nie zjadł, on odpowiedział, że Jurek Szmajdziński, bo znowu ktoś go porwał. Był bardzo lubiany, każdy chciał, aby usiadł przy jego stoliku.
Znała pani Jerzego Szmajdzińskiego...

- Wielokrotnie się spotykaliśmy, ten ostatni raz był podczas tego kongresu. Złapałam go gdzieś na korytarzu i od razu bezpośrednio pytam, dlaczego ma taką niemrawą kampanię wyborczą. Stał wtedy obok mnie wójt Koszowski, a wicemarszałek zapytał nas, czy go do siebie zaprosimy na spotkanie. Odpowiedziałam, że jak najbardziej. Teraz mam trochę do siebie żal, że ten ostatni raz gdy go widziałam, naskoczyłam na niego o tę kampanię.

Izabelę Jarugę-Nowacką też pani znała.
- Znałyśmy się z uwagi na jej zaangażowanie w sprawy ze sfery polityki społecznej.
Posłankę Jolantę Szymanek-Deresz również pani poznała.
- Tak, gdy pracowała w kancelarii poprzedniego prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego. Powiaty wtedy przejęły szpitale, które były zadłużone. Nie było jeszcze ustaw, które jasno precyzowałyby nasze kompetencje. Jeździliśmy do Warszawy i lobbowaliśmy, gdzie tylko się dało. Pamiętam jedno z takich spotkań, była na nich pani Deresz, zawsze nienagannie ubrana, ładna fryzura. Moi koledzy ze Związku Powiatów Polskich chcieli koniecznie mieć z nią zdjęcie. Z uwagi na to, że ją znałam poprosiłam o wspólną fotkę. Zdjęcie zrobiliśmy. Potem wielokrotnie z Panią Deresz rozmawiałam, to były bardzo merytoryczne dyskusje, ona należała do takich osób, które nie zbywały nas na korytarzu, ale jeszcze doradzała nam, co mamy zrobić, aby przeforsować nasze oczekiwania i propozycje.

A Maciej Płażyński?
-On był znany tutaj w regionie, jeździł, spotykał się ludźmi, z tego co pamiętam, był także w Nowem. Zapraszał mnie kiedyś na spotkanie w Grudziądzu, bo chciał założyć kolejne stowarzyszenie i namawiał mnie do wstąpienia. Wiele osób, które są na liście ofiar, jeśli nie znałam osobiście, to mijałam je na korytarzach w Warszawie - Paweł Wypych, Waldemar Stasiak, też byli wcześniej samorządowcami
Gdzie zastała panią wiadomość o katastrofie prezydenckiego samolotu?
-Byłam w lesie. Najpierw zadzwoniła do mnie kuzynka z tą wiadomością, nie chciało mi się wierzyć. Poszłam do najbliższych zabudowań, tam była stacja BP i włączone telewizory. I w dalszym ciągu nie mogłam w to wszystko uwierzyć. Potem jeszcze zadzwoniła do mnie wicestarosta Barbara Studzińska, już z wiadomością, że wszyscy nie żyją.
Dziękuję za rozmowę

Not. Katarzyna Rydzewska

Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.

Brak ocen.